Muscle Morph

ანალიზის ავტორი: AppCompare

Muscle Morph იმ ტიპის მობილური თამაშია, რომელსაც გახსნისთანავე მარტივად იგებ: უნდა შეაგროვო შტანგები, გაძლიერდე, გზაზე არსებული დაბრკოლებები დაამსხვრიო და ფინიშამდე კუნთების რბოლაში მიხვიდე. მე მისი მთავარი ხიბლი სწორედ ამ სწრაფად გასაგებ იდეაში დავინახე. აქ არ გჭირდება ხანგრძლივი სწავლა, რთული მენიუების ათვისება ან სიუჟეტის დამახსოვრება. რამდენიმე წამში უკვე თამაშობ და შედეგიც მაშინვე თვალსაჩინოა.

ეს არის უფასო თამაში სხვადასხვა ტიპის გასართობ კატეგორიაში, შექმნილი AbbaYosua.Design-ის მიერ. ასაკობრივი ნიშანი 3+ აქვს, ხოლო Android-ისთვის მინიმუმ 8.0 ვერსიაა საჭირო. თამაშის მიმდინარე ვერსია 1.0.1-ია და მას უკვე ხუთას ათასზე მეტი ინსტალაცია აქვს, რაც მიანიშნებს, რომ მოკლე, მარტივად ასათვისებელ სესიებს ბევრი მოთამაშე ეძებს.

რატომ მუშაობს პირველი წუთი ასე კარგად

ჩემი გამოცდილებით, ამ თამაშის ყველაზე ძლიერი მხარე არის დაუყოვნებლივი რეაქცია. თუ მხოლოდ რამდენიმე თავისუფალი წუთი გაქვს, არ გიწევს იმის გახსენება, სად გაჩერდი ან რა მიზანი დაგრჩა. ეკრანზე მოქმედება პირდაპირ გეუბნება, რომელი მიმართულებით უნდა იმოძრაო და რა უნდა შეაგროვო. შტანგების აღება პროგრესის შეგრძნებას ქმნის, ხოლო დაბრკოლების დამსხვრევა ამ პროცესს უბრალო სირბილისგან უფრო დამაკმაყოფილებელს ხდის.

აქ მთავარი სიამოვნება ძალის ზრდის ვიზუალურ იდეაშია. მოთამაშე გზაზე აგროვებს რესურსს და შემდეგ ამ გაძლიერებას დაბრკოლებებზე იყენებს. ეს ძალიან მარტივი ციკლია, მაგრამ მობილურ ეკრანზე კარგად მუშაობს, რადგან მიზანი ყოველთვის ახლოსაა. შენ არ ელოდები დიდ ჯილდოს რამდენიმე საათის შემდეგ; პატარა შედეგს თითქმის ყოველ მცდელობაში ხედავ.

მე განსაკუთრებით მომეწონა ის, რომ თამაში არ ცდილობს პირველივე წუთებში ზედმეტი სისტემებით გადატვირთვას. ჩვეულებრივ, ასეთ ჟანრში ადამიანს სურს სწრაფი მოქმედება და არა გრძელი ახსნა. Muscle Morph ამ მოლოდინს ემთხვევა. თუ მეგობარს ისეთ თამაშს ურჩევ, რომელსაც შეუძლია ტრანსპორტში, რიგში ან შესვენებისას გახსნა და მაშინვე დაწყება, ეს კარგი კანდიდატია.

თუმცა, ამ სიმარტივეს მეორე მხარეც აქვს. თუ ელოდები ღრმა ტაქტიკას, პერსონაჟის მრავალფეროვან განვითარებას ან რთულ დონეებს, აქ შეიძლება მალე იგრძნო შეზღუდულობა. თამაში პირველ რიგში მოკლე გასართობზეა აგებული და არა ხანგრძლივ, კომპლექსურ თავგადასავალზე. ამიტომ მისი შეფასების სწორი კრიტერიუმი არის არა ის, რამდენად მდიდარია სისტემა, არამედ რამდენად სწრაფად გაძლევს სასიამოვნო მოქმედებას.

სესიის რიტმი: ერთი მცდელობა, ერთი მკაფიო მიზანი

Muscle Morph-ის რიტმი მარტივია: მოძრაობ, აგროვებ შტანგებს, ცდილობ ძალის შენარჩუნებას ან გაზრდას და დაბრკოლებებს ეჯახები მაშინ, როცა ამისთვის მზად ხარ. ამ თანმიმდევრობას დიდი ახსნა არ სჭირდება. სწორედ ამიტომ თამაში კარგად ერგება იმ მომენტს, როცა ყურადღება მთლიანად თავისუფალი არ გაქვს.

არჩევამდე წაკითხვა ღირს

---

Flightradar24: როგორ აქცევს ფრენების ყურება ცნობისმოყვარეებს საზოგადოებად

როცა რიტმი წყდება, რამდენად საიმედოა Tiles Hop

Spotify მუსიკას არჩევს ჩვენთან ერთად და ჩვენს ნაცვლად

Xiaomi-ის ამინდის აპზე გადასვლა: როდის ღირს და რას დაკარგავთ

ფერების შევსების მშვიდი რიტუალი: რატომ გვიზიდავს Coloring Games

eBay-ის აპი: იშვიათი ნივთების ძიება და გაყიდვა მოთმინებას მოითხოვს

---

რეალურ ყოველდღიურ სიტუაციაში ამას ასე გამოვიყენებდი: მაგალითად, კაფეში შეკვეთას ველოდები და ვიცი, რომ შეიძლება ნებისმიერ წამს მომიწიოს ტელეფონის გადადება. ასეთ დროს გრძელი მატჩის დაწყება ცუდი იდეაა, რადგან მოულოდნელი შეწყვეტა პროგრესს ან გუნდის გეგმას შეიძლება დააზიანოს. აქ კი ერთი მოკლე მცდელობა უფრო უსაფრთხო არჩევანია. თუ შუაში გაჩერდები, თამაშის ძირითადი კონცეფცია მაინც არ დაგეკარგება.

მოკლე სესიებისთვის ყველაზე სასარგებლო ჩვევა არის თითო მცდელობისთვის ერთი პატარა მიზნის არჩევა: მაგალითად, ყურადღება მიაქციე მხოლოდ შტანგების მაქსიმალურად თანმიმდევრულად აღებას, ან პირიქით, დააკვირდი, როგორ მიუდგები დაბრკოლებას. ასე თამაში ნაკლებად გადაიქცევა ავტომატურ სირბილად და უფრო მკაფიოდ შეამჩნევ, რა გართობს.

ამ მიდგომას კიდევ ერთი უპირატესობა აქვს. როცა თამაში სწრაფად იწყება და სწრაფად მთავრდება, წარუმატებელი მცდელობა მძიმე მარცხის შეგრძნებას არ ტოვებს. შენ არ კარგავ ხანგრძლივ მომზადებას. უბრალოდ თავიდან იწყებ და ცდილობ, შემდეგ ჯერზე უკეთ შეაგროვო ძალა ან უფრო სწორად გაიარო დაბრკოლება.

მეორე მხრივ, ამავე რიტმმა შეიძლება განმეორებადობის განცდა გააჩინოს. თუ ერთსა და იმავე მოქმედებაში მცირე განსხვავებებს ვერ ამჩნევ, რამდენიმე სესიის შემდეგ ინტერესი შესუსტდება. ამიტომ თამაშისგან მაქსიმუმს მიიღებს ის ადამიანი, ვისაც მოსწონს სწრაფი, ფიზიკურად გასაგები მოქმედება და არა ის, ვინც ყოველ მცდელობაში ახალ მექანიკას ეძებს.

შეჩერება და დაბრუნება: თამაში, რომელიც დროს არ გთხოვს

ჩემთვის მობილური თამაშის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი გამოცდა ის არის, რამდენად მარტივად შემიძლია მისი მიტოვება და მოგვიანებით დაბრუნება. Muscle Morph-ის იდეა ამ მხრივ კომფორტულია, რადგან მისი ძირითადი ამოცანა მუდმივად გასაგებია. არ არის საჭირო დიდი სიუჟეტური კონტექსტის გახსენება ან რამდენიმე პარამეტრის თავიდან შემოწმება, სანამ მოქმედებას გააგრძელებ.

ეს განსაკუთრებით მოსახერხებელია მათთვის, ვინც ტელეფონზე თამაშს სხვა საქმეებს შორის ანაწილებს. შეგიძლია გახსნა მოკლე შესვენებაზე, რამდენიმე მოძრაობა შეასრულო და შემდეგ სხვა საქმეს დაუბრუნდე. თუ შენი სათამაშო დრო არაპროგნოზირებადია, ასეთი ფორმატი ბევრად პრაქტიკულია, ვიდრე თამაში, რომელიც სრულ ყურადღებას და უწყვეტ ჩართულობას ითხოვს.

აქ ერთი პრაქტიკული რჩევა მაქვს: ნუ ეცდები ყოველი გახსნისას დიდხანს თამაშს. ამ თამაშის სიამოვნება უფრო ბუნებრივად მოდის მაშინ, როცა მას პატარა გასართობად იყენებ. თუ ზედიზედ ბევრ მცდელობას მხოლოდ იმიტომ აკეთებ, რომ ერთი და იგივე შედეგი გააუმჯობესო, შეიძლება მალე შეამჩნიო, რომ მოქმედება მექანიკურ ჩვევად იქცა.

სწორედ აქ ჩანს განსხვავება Muscle Morph-სა და უფრო დიდ არკადულ ან რბოლის თამაშებს შორის. სხვა თამაშები ხშირად გაძლევს მეტ რეჟიმს, ისტორიას, პერსონაჟის განვითარებას ან კონკურენტულ მიზანს, მაგრამ სანაცვლოდ მეტ დროსა და ყურადღებას ითხოვს. ეს თამაში იმ მოთამაშისთვისაა, ვისაც სურს სწრაფად შესვლა და ისეთივე სწრაფად გამოსვლა, ზედმეტი ვალდებულების გარეშე.

ამასთან, თუ შენთვის აუცილებელია მუდმივი გრძელვადიანი პროგრესის განცდა, ამ ფორმატმა შეიძლება ვერ დაგაკმაყოფილოს. მოკლე სესიის კომფორტი ხშირად იმას ნიშნავს, რომ დიდი მიზნები ნაკლებად გამოკვეთილია. მე მას უფრო ყოველდღიურ პატარა პაუზებში გამოსაყენებელ თამაშად ვუყურებ, ვიდრე ერთ მთავარ თამაშად, რომელშიც მთელი თავისუფალი დრო უნდა ჩადო.

გამეორების საკითხი: როდის რჩება თამაში სასიამოვნო

ნებისმიერი მარტივი არკადული თამაში საბოლოოდ ერთ კითხვამდე მიდის: რამდენჯერ გინდა იმავე ციკლის გამეორება? Muscle Morph-ის შემთხვევაში პასუხი დამოკიდებულია იმაზე, რამდენ სიამოვნებას იღებ ძალის დაგროვებისა და დაბრკოლების დამსხვრევის უშუალო შეგრძნებისგან. თუ ეს მოქმედებები თავისთავად გართობს, განმეორებითი სესიები ბუნებრივად მოგეჩვენება.

მე ამას უფრო „კიდევ ერთხელ ვცდი“ ტიპის თამაშად აღვიქვამ, ვიდრე ისეთად, რომელსაც ხანგრძლივი სეანსისთვის ვრთავ. ერთი მცდელობა შეიძლება საკმარისი იყოს, რომ უკეთესი გზის პოვნა მოგინდეს. შემდეგი ცდა კი უკვე იმავე პროცესის მცირე გაუმჯობესებას ემსახურება. ეს პატარა განსხვავება მნიშვნელოვანია: თამაში არ გპირდება ღრმა სტრატეგიას, მაგრამ გაძლევს სწრაფ მიზეზს ხელახლა დაწყებისთვის.

გამეორების გასახალისებლად სასარგებლოა საკუთარი წესების შემოტანა. მაგალითად, პირველ მცდელობაში ყურადღება მიაქციე მხოლოდ შეგროვებას, შემდეგში კი შეამოწმე, რამდენად ფრთხილად შეძლებ დაბრკოლებებთან მიახლოებას. ასეთი თვითდასახული მიზნები განსაკუთრებით ეხმარება მოთამაშეს მაშინ, როცა თამაშის ძირითადი მოქმედებები უკვე ნაცნობი ხდება.

ამავე დროს, უნდა ვაღიარო, რომ ეს არ არის მისი ყველაზე ძლიერი მხარე. თუ შენ გჭირდება მუდმივად ახალი გარემო, მრავალფეროვანი გამოწვევები ან შესამჩნევად განსხვავებული თამაშის სტილი, შეიძლება სხვა ალტერნატივა უკეთესი აღმოჩნდეს. უფრო სრულფასოვანი რბოლის თამაში მეტ სიღრმეს მოგცემს, ხოლო ფიტნესზე ორიენტირებული აპლიკაცია რეალურ ვარჯიშთან დაკავშირებულ მიზანს შემოგთავაზებს. Muscle Morph არც ერთის ჩანაცვლებას არ ცდილობს; ის უბრალოდ თამაშის სახით გაძლევს ძალის დაგროვებისა და დაბრკოლებების გადალახვის მსუბუქ ფანტაზიას.

ჩემი აზრით, სწორედ ამ საზღვრის ცოდნა გიცავს იმედგაცრუებისგან. თუ მას შეხედავ როგორც სწრაფ არკადულ გასართობს, მისი მარტივი ციკლი სასიამოვნო ხდება. თუ მისგან სრულფასოვან პროგრესის სისტემას ან ხანგრძლივ კონკურენტულ გამოცდილებას მოითხოვ, ნაკლოვანებები უფრო თვალსაჩინო გახდება.

ვის ვურჩევდი და ვის შევთავაზებდი სხვა არჩევანს

ამ თამაშს პირველ რიგში ვურჩევდი მათ, ვისაც მოსწონს მოკლე, პირდაპირი და ვიზუალურად გასაგები მოქმედება. ის კარგად შეეფერება მოთამაშეს, რომელსაც არ უნდა რთული წესების სწავლა, მაგრამ სურს, რომ ყოველ ახალ მცდელობას მკაფიო მიზანი ჰქონდეს. ასევე კარგი არჩევანია მათთვის, ვინც თამაშობს ტელეფონზე მცირე პაუზების დროს და არ სურს ხანგრძლივ სესიაზე მიბმა.

ბავშვებისთვისაც მარტივად აღსაქმელია მისი ძირითადი იდეა, რასაც ასაკობრივი ნიშანი 3+ შეესაბამება. თუმცა, როგორც ნებისმიერ მობილურ თამაშთან, ბავშვისთვის მოწყობილობის მიცემისას მე მაინც ყურადღებას მივაქცევდი თამაშის დროს და ეკრანთან გატარებულ საერთო პერიოდს. მარტივი მექანიკა არ ნიშნავს, რომ უსასრულოდ თამაში აუცილებელია.

უფასო ფორმატი კიდევ ერთი პრაქტიკული უპირატესობაა მათთვის, ვისაც წინასწარ გადახდა არ სურს. შეგიძლია სცადო და თავად გადაწყვიტო, გყოფნის თუ არა მისი მოკლე სესიები. თუ რამდენიმე ცდის შემდეგ უკვე აღარ გიჩნდება ხელახლა დაწყების სურვილი, დიდი დანაკარგი არ გაქვს. ეს დაბალი ბარიერი მას მეგობრისთვის გასაზიარებლადაც მოსახერხებელს ხდის.

სხვა არჩევანს შევთავაზებდი მოთამაშეს, რომელსაც სჭირდება ძლიერი სიუჟეტი, ონლაინ კონკურენცია, რთული პერსონაჟების განვითარება ან მრავალსაათიანი პროგრესის სისტემა. ასევე არ არის საუკეთესო ვარიანტი მათთვის, ვინც თამაშს რეალურ სპორტულ ვარჯიშად აღიქვამს. შტანგების შეგროვება აქ გასართობი მექანიკაა და არა ფიზიკური აქტივობის შემცვლელი.

ტექნიკური ხელმისაწვდომობა და ყოველდღიური გამოყენება

Android-ზე თამაშის გასაშვებად მინიმუმ 8.0 ვერსიაა საჭირო, ამიტომ შედარებით ძველ, მაგრამ ამ ზღვარს შესაბამის მოწყობილობებზე მისი გამოცდა შესაძლებელია. ჩემთვის ეს მნიშვნელოვანია, რადგან ასეთი მარტივი სესიური თამაში ხშირად სწორედ იმ ტელეფონზე გვინდა, რომელსაც ყოველდღიურად ვიყენებთ და არა აუცილებლად უახლეს მოწყობილობაზე.

მიმდინარე 1.0.1 ვერსია აჩვენებს, რომ პროექტი ჯერ კიდევ ადრეულ ეტაპზეა. ეს თავისთავად არც დადებითი ნიშანია და არც უარყოფითი, მაგრამ მოლოდინი სწორად უნდა დაისახო: მე მას აღვიქვამ როგორც მოკლე არკადულ გამოცდილებას, რომელსაც შეიძლება მომავალში მეტი სიღრმე მოუნდეს, თუმცა დღეს მისი ღირებულება უკვე არსებულ მარტივ ციკლშია.

AbbaYosua.Design-ის ნამუშევარი ყველაზე კარგად მაშინ მუშაობს, როცა თამაშის გახსნას კონკრეტული, მცირე მიზეზი აქვს. მაგალითად, მოწყენილობისგან თავის დასაღწევად, რიგში დგომისას ან დღის ბოლოს რამდენიმე წუთით. ასეთ სიტუაციაში მისი პირდაპირობა უპირატესობაა. უფრო გრძელ სათამაშო სესიაზე კი იგივე პირდაპირობა შეიძლება შეზღუდვად იგრძნო.

ჩემი გამოყენების სტრატეგია ასეთი იქნებოდა: თამაში არ დავაყენო იმ მოლოდინით, რომ ის ყოველდღე დიდხანს დამაკავებს. სამაგიეროდ, მივიჩნევდი სწრაფ არკადულ შესვენებად. ამ ჩარჩოში მისი ძლიერი მხარეები — მარტივი დაწყება, მკაფიო მოქმედება და სწრაფი უკუკავშირი — წინ გამოდის, ხოლო განმეორების პრობლემა ნაკლებად შემაწუხებელია.

მცირე ჩვევები, რომლებიც მცდელობას უფრო გააზრებულს ხდის

როცა მოქმედების ძირითადი წესი უკვე გასაგებია, სასარგებლოა ყურადღების ერთი კონკრეტული წერტილის არჩევა და არა ყველაფრის ერთდროულად კონტროლის მცდელობა. მე ერთ ცდაში შევხედავდი, რამდენად თანმიმდევრულად ვაგროვებ შტანგებს, ხოლო შემდეგში ყურადღებას დაბრკოლებამდე მისვლას დავუთმობდი. ეს არ არის ფარული ფუნქცია ან დამატებითი რეჟიმი; უბრალოდ დაკვირვების მეთოდია, რომელიც ნაცნობ ციკლს ცოტა უფრო საინტერესო სავარჯიშოდ აქცევს.

კიდევ ერთი գործնական ხერხი՝ მოკლე შესვენების დასაწყისშივე որոշել՝ რამდენ ხანს გინდა խաղալ, ნაცვლად იმისა, որ ყოველ ცდაზე ავტომატურად გააგრძელო. თუ მხოლოდ რიგში დგომის დრო გაქვს, ერთი ან რამდენიმე მცდელობა საკმარისია და ტელეფონის გადადებაც უფრო ადვილი ხდება. ასე თამაში პაუზას ავსებს, მაგრამ თავად პაუზას არ იკავებს.

შედეგების შედარებისას ჯობს ერთი რამ შეცვალო და დანარჩენზე ყურადღება არ გადაიტანო. თუ ერთ ჯერზე სხვაგვარად აგროვებ ნივთებს და იმავდროულად დაბრკოლებასთან მიდგომასაც ცვლი, რთულია მიხვდე, რამ გააუმჯობესა მცდელობა. ასეთი მარტივი თვითკონტროლი განსაკუთრებით გამოსადეგია მოთამაშისთვის, რომელსაც სწრაფი არკადული თამაში მოსწონს, მაგრამ სრულიად ავტომატური გამეორება მალე ღლის.

ამ მიდგომას თავისი ზღვარიც აქვს: საკუთარი პატარა მიზნები თამაშს უფრო საინტერესო შეიძლება ხდიდეს, მაგრამ ისინი ახალ შინაარსს ვერ ჩაანაცვლებს. თუ უკვე აღარ გაღელვებს არც შეგროვების პროცესი და არც დაბრკოლების გადალახვა, დამატებითი წესების მოფიქრება მხოლოდ დროებით შეანელებს მოწყენილობას. ამ დროს უკეთესია სესიის დასრულება და სხვა ტიპის თამაშზე გადასვლა.

რომელ მომენტში ჯობს სხვა ჟანრის არჩევა

Muscle Morph ყველაზე ბუნებრივად იმუშავებს მაშინ, როცა გინდა მარტივი მიზანი და მცირე დრო გაქვს. მაგალითად, სახლში მისვლამდე რამდენიმე წუთით ლოდინისას შეგიძლია ერთი მოკლე სესია დაიწყო ისე, რომ სიუჟეტის გახსენება ან თანაგუნდელებისთვის პასუხის გაცემა არ მოგიწიოს. თუ კი საღამოს სპეციალურად თამაშისთვის გამოყოფილი დრო გაქვს და გინდა, რომ ყოველ ჯერზე ახალი გამოწვევა ან გრძელვადიანი პროგრესი დაგხვდეს, უფრო მრავალფეროვანი არკადული თამაში ალბათ მეტს შემოგთავაზებს.

რბოლის თამაშებთან შედარებაც ამ განსხვავებას კარგად აჩენს. სრულფასოვან რბოლაში ხშირად მთავარი არის ტრასის ცოდნა, მართვის სიზუსტე და მეტოქეებთან შეჯიბრი. აქ კი აქცენტი სხეულის ძალის წარმოსახვით ზრდასა და გზაზე შეგროვებაზეა. ეს უფრო პირდაპირი, ნაკლებად ტექნიკური გასართობია, ამიტომ არჩევანი დამოკიდებულია იმაზე, გინდა საჭის მსგავსი კონტროლის დახვეწა თუ მარტივი მოძრაობისა და დაბრკოლების ციკლი.

ფიტნეს აპლიკაციებთან შედარებით ზღვარი კიდევ უფრო მკაფიოა. თამაშის სახალისო თემა შეიძლება ვარჯიშის განწყობას მოგაგონებდეს, მაგრამ ის რეალურ ფიზიკურ დატვირთვას არ ქმნის. თუ მიზანი მოძრაობა, ვარჯიშის დაგეგმვა ან ჯანმრთელობის ჩვევის ჩამოყალიბებაა, შესაბამისი აპლიკაცია უფრო სწორი ინსტრუმენტია. თუ უბრალოდ რამდენიმე წუთით გინდა კუნთების თემაზე აგებული არკადული ფანტაზია, აქ სხვა მოლოდინით უნდა შეხვიდე.

ჩემთვის ამ შედარებების პრაქტიკული დასკვნა მარტივია: ნუ შეაფასებ თამაშს იმით, რაც მას არც უნდა გააკეთოს. ის არ არის რთული რბოლის სიმულატორი, სოციალური შეჯიბრი ან სავარჯიშო გეგმა. მისი ადგილი მოკლე, მარტივად გასაგებ მობილურ გასართობს შორისაა. როცა ამას თავიდანვე ითვალისწინებ, მის არჩევასაც უფრო ზუსტად შეძლებ.

ჩემი საბოლოო შეფასება მოკლე სესიებისთვის

Muscle Morph-ს ვერ დავარქმევ ღრმა ან მრავალფენიან მობილურ თამაშს, მაგრამ ეს არც არის მისი მთავარი მიზანი. მისი ღირებულება იმაშია, რომ მოქმედებას სწრაფად იწყებ, შტანგების შეგროვება მაშინვე გასაგებია, ხოლო დაბრკოლებების დამსხვრევა მოკლე მცდელობას პატარა დასრულებულ გამოცდილებად აქცევს.

მე მას ვურჩევდი მეგობარს, რომელსაც სურს უფასო თამაში მცირე პაუზებისთვის და არ უნდა რთული შესავალი. განსაკუთრებით კარგია მაშინ, როცა შეიძლება ნებისმიერ მომენტში შეწყვიტო თამაში და მოგვიანებით თავიდან დაბრუნდე. მისი ყველაზე დიდი სისუსტე კი განმეორებადობაა: თუ რამდენიმე სესიის შემდეგ ახალი სტიმული აღარ გყოფნის, უფრო მდიდარი რბოლის ან არკადული თამაში უკეთ დაგაკმაყოფილებს.

საბოლოოდ, ეს არის მსუბუქი, სწრაფად გასაგები და დაბალი ვალდებულების მქონე თამაში. მასში ვერ იპოვი რეალურ ვარჯიშს ან ხანგრძლივ სიუჟეტურ მოგზაურობას, მაგრამ იპოვი მარტივ მიზეზს, რომ ტელეფონი რამდენიმე წუთით გახსნა. თუ შენთვის მთავარი არის დაუყოვნებლივი სიამოვნება, შეფერხების შემდეგ მარტივი დაბრუნება და მოკლე სესიებში მიღებული პატარა გამარჯვება, Muscle Morph ღირს საცდელად.